สัมภาษณ์ศาสตราจารย์ ดร.ธำรง บัวศรี
นโยบาย สมัยเริ่มเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน
1. ความคิดที่จะผลิตบัณฑิตของผมก็คือ บัณฑิตชั้นเยี่ยม ที่ผมบอกไปแล้ว
2. หลักสูตรที่ผมนำมาใช้ ผมคิดขึ้นมาใหม่ ไม่ได้ใช้ของประสานมิตร ตัวอย่างเช่น ปฐมนิเทศการศึกษาไทย เพื่อให้เด็กปีหนึ่งเรียน จะได้รู้ว่าการศึกษาไทยเป็นอย่างไร โดยการไปดูงานตามโรงเรียนต่างๆ เพื่อวิเคราะห์ข้อมูล เพราะเราจะเรียนเรื่องการศึกษา เราก็ต้องว่าจะเรียนอะไร อย่างไร แล้วก็ยังมีวิชาอื่นๆ อีกผมก็พยายามจัดตามระบบสากล แต่ก็ใกล้เคียงกับของประสานมิตร และอีกอย่างหนึ่งที่คิดคือ อยากได้ครูที่เป็นทั้งครู ทั้งนักการศึกษา คือ เค้าต้องมีทั้งปฏิสัมพันธ์กับนักเรียน และต้องมีความเป็นนักการศึกษา อยู่ในสภาพสังคมมองเห็นสภาพสังคม ติดต่อคนมากมาย เราก็พยายามทำให้เค้ามองเห็นภาพตรงนี้ด้วย เพราะฉะนั้นเมื่อทางจังหวัดมีกิจกรรมอะไรขึ้น เรามักจะต้องเอานักศึกษา, อาจารย์ ไปร่วมงานด้วย เพื่อจะให้มีส่วนร่วมกับสังคม ในระยะนั้นเราก็มีแต่การศึกษาอย่างเดียวก็ไม่ยากนักที่จะปกครอง เพราะทุกคนเป็นกลุ่มเป็นก้อน
แต่ระยะหลังผมว่ายากขึ้นมาก เพราะมีนิสิตมากขึ้นก็ต้องมีอะไรเพิ่มขึ้น เช่น สโมสรนิสิต (STUDENT UNION) ซึ่งฝรั่งถือว่าจำเป็นมาก เพราะนิสิตมีหลายคณะ ก็ต้องมี
ศูนย์รวม แต่เท่าที่เห็น ผมก็รู้สึกว่าเด็กของเราสนุกสนานกับกิจกรรม แต่ควรทำให้เป็นระบบมากขึ้น ทำให้คนมีส่วนร่วมมากขึ้น สิ่งเหล่านี้มหาวิทยาลัยใหญ่ ๆ ต้องคิดให้มาก แม้แต่การออกแบบอาคาร สถานที่ มหาวิทยาลัยในต่างประเทศ เค้ายังคิดว่าจะออกแบบอย่างไร เพื่อให้นิสิตออกจากตึกหนึ่งแล้วมารวมอยู่ในอีกตึกหนึ่ง บางที่ตึกกระจัดกระจายก็ยากที่จะรวม สิ่งเหล่านี้มหาวิทยาลัยใหญ่ๆ ต้องคิดมากขึ้น ยิ่งเดี๋ยวนี้เรามีคอมพิวเตอร์ อินเตอร์เน็ต สื่อที่ทันสมัย ก็ยิ่งต้องพยายามใช้ประโยชน์ให้มากขึ้น
แต่อย่างไรก็ตามการเรียนการสอน (INSTRUCTION) ระหว่างอาจารย์กับนิสิตก็เป็นเรื่องสำคัญ เวลานี้เกิดมีความเข้าใจผิดคิดว่านิสิตควรจะต้องเรียนด้วยตัวเอง ครูควรเป็นเพียงผู้ให้คำแนะนำภายนอก จริง ๆ แล้วต้องคิดว่าการเรียนรู้เกิดจากอะไร เกิดขึ้นจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างคน 2 ฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นคนกับคน หรือคนกับหนังสือ แต่ปฏิสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต มันจะส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ได้ดีกว่าสิ่งมีชีวิตกับสิ่งไม่มีชีวิต จะนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วจะหวังให้เก่งก็ไม่ถูก เพราะประสบการณ์,
วิสัยทัศน์ ของอาจารย์ย่อมมีมากกว่าเด็ก ๆ ดังนั้นการเรียนรู้จะขาดครูไม่ได้ สื่อเป็นเพียงอุปกรณ์ เพราะฉะนั้นอาจารย์ต้องทำตัวให้ใกล้ชิดกับเด็กให้มาก ๆ โดยเฉพาะอาจารย์
ที่ปรึกษา ไม่ใช่พอหมดชั่วโมงสอนก็หายไป ซึ่งอาจารย์ก็ต้องยอมเหนื่อย
สัมภาษณ์โดย สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยบูรพา
วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2541 เวลา 09.30 น.
ณ บ้านพักอาจารย์ ซอยเอกมัย กรุงเทพมหานคร